“Het bleek hier veel minder normaal dan ik in eerste instantie dacht

Wouter van Veldhuizen

Advocaat

Ik had mijn universiteitsdiploma pas net in de pocket toen ik bij VDT startteIk had dus weinig werkervaring en bekeek het vrij simpel. Lekkerik kreeg een fijne werkplek met leuke collega’s. Prima begin van mijn carrière. Pas later, toen ik aan de beroepsopleiding begon, kwam ik erachter dat ik hier écht een unieke baan had gevonden. 

Nooit van gehoord

Toen ik solliciteerde bij VDT, had ik eigenlijk nog nooit van het kantoor gehoord. Ik was bijna afgestudeerd en het leek me wel slim om vast wat open sollicitatiebrieven te sturen. Een beetje oefenen en ervaring opdoen, zien wat ik van solliciteren kon verwachten. Tijdens mijn online zoektocht viel VDT direct op. Veel advocatenwebsites waren heel klassiek, die van VDT was pikzwart. Dat bleef hangen. Uit al mijn brieven kwamen twee uitnodigingen, waaronder eentje van VDT. Mijn gesprek bij het andere kantoor ging prima. Mijn gesprek bij VDT niet. Dat was veel méér dan prima en ik had direct een klik met de twee mensen tegenover me. Na het volgende gesprek werd ik aangenomen, terwijl ik tegelijkertijd nog zat te zwoegen op de leerstof voor mijn laatste tentamen. Dat maakte niks uit, want ik wist toen al: dit komt goed, ik hoor bij dit team. 

Eén team

Vanaf de eerste dag voel ik me hier gewaardeerd. We werken met elkaar, niet voor elkaar en al zeker niet onder of boven een ander. We zijn één team. En we hebben geen intervisies nodig om elkaar aan te spreken op hoe het gaat. We vragen een ander niet om wat we zelf ook niet gevraagd willen worden. We werken met een kantoorbrede jaaraftrap en telkens een kwartaalaftrap. Daarin worden alle gezamenlijke plannen, successen, teleurstellingen, cijfers en verhalen gedeeld. Alle VDT‘ers zijn daarbij betrokken, ongeacht hun functie. Heel open en transparant. Deze manier van werken en omgaan met elkaar, bleek veel minder normaal dat ik in eerste instantie dacht. 

Het bleek hier veel minder normaal dan ik in eerste instantie dacht.

Niet zoiets meegemaakt

Dat ontdekte ik toen ik met de beroepsopleiding advocaten begon. De verhalen die ik daar van sommige mede-stagiairs hoorde, verbaasden me nogal. En dat is een understatement. Van de afdeling compliance waar je goedkeuring moet vragen als een klant je vraagt om een potje squash te spelen tot kantoren waar medewerkers niet met hun leidinggevende in gesprek durven te gaan of waar continu haat en nijd is. En dat is maar een fractie van wat ik heb gehoord. Kantoren met sterk hiërarchische verhoudingen, patronen die onmogelijke dingen vragen (of eigenlijk eisen): bijna iedereen had wel zoiets meegemaakt. Behalve ik dan. 

Cirkeltje rond

Inmiddels werk ik hier vijf jaar en ik heb geen dag niet geleerd. Natuurlijk heb ik hier ontdekt hoe ik mijn op de universiteit opgedane kennis toepas in de praktijk. Maar minstens zo belangrijk is hoe je omgaat met klanten – nieuw en oud -,  met collega’s en je team. Hoe je snel schakelt en goed communiceert. Direct heb ik de vrijheid gekregen om zelf uit te vinden waar ik goed in ben, waar ik lol in heb en waar ik beter in wil en kan worden. Zo heb ik mijn eigen manier kunnen vinden om waardevol te zijn voor het team. Cirkeltje rond!